RADA FUNDACJI

ks. Jacek Socha

ks. Jacek Socha

U papieża Franciszka inspirujące jest dla mnie przedkładanie wagi rzeczywistości ponad świat idei, to znaczy, że w ewangelizacji ważne są takie działania, które dają życie. Druga sprawa to obraz sztafety. Ewangelizuję jak zawodnik, który w biegu podaje drugiemu pałeczkę do ręki, chodzi więc o coś osobistego i angażującego. Ewangelizuję wpierw poddając się sam ewangelizacji, stad ważnym jest dla mnie osobiste przeżywanie formacji i nawrócenia w małej wspólnocie. Osobiście ewangelizuję poprzez wiele dzieł prowadzonych przez parafię św. Mikołaja w Gdyni.

Święcenia kapłańskie przyjął 21.05.1994r. w Bazylice Mariackiej w Gdańsku.
Posługiwał m.in. w parafii św. O. Pio oraz w Wyższym Seminarium Duchownym w Gdańsku. Obecnie jest proboszczem w parafii pw. św. Mikołaja w Gdyni.
ks. Wojciech Klawikowski

ks. Wojciech Klawikowski

W Evangelii Gaudium najbardziej dotyka mnie słowo dotyczące przygotowania homilii - a konkretnie chodzi o dialogowy charakter homilii, o mówienie prawdy w połączeniu z dobrem i pięknem. "Dialog jest czymś znacznie więcej niż przekazywaniem prawdy. Realizuje się dzięki przyjemności rozmawiania i dzięki konkretnemu dobru przekazywanemu między tymi, którzy się kochają za pośrednictwem słów. Jest dobrem, które nie polega na rzeczach, ale istnieje w samych osobach dających się nawzajem w dialogu. Przepowiadanie czysto moralizujące lub indoktrynujące, również i to, które przemienia się w lekcję egzegezy, pomniejsza tę komunikację między sercami, jaka ma miejsce w homilii i która powinna mieć charakter niemal sakramentalny: «wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa» (Rz 10, 17). W homilii prawda idzie w parze z pięknem i dobrem." (EG 142)

Święcenia kapłańskie przyjął 31.05.1998r. w katedrze w Pelplinie.
Posługiwał m.in na parafiach w Tczewie, w Kartuzach i Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Obecnie jest proboszczem w parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Grzybnie k/ Kartuz oraz wykładowcą homiletyki w WSD w Pelplinie.
Aleksandra Karasowska

Aleksandra Karasowska

Nauczanie Papieża Franciszka wyraża moje pragnienia o Kościele, który żyje tym, co głosi – Ewangelią. W szczególności wyrażają je słowa: „Dlatego pragnę Kościoła ubogiego dla ubogich” (EG 198). Ja usłyszałam „krzyk ubogich” (EG 193), o którym pisze Papież, wiele lat temu i to mnie odmieniło. To oni doprowadzili mnie do poznania Jezusa, pozwoliłam się im ewangelizować a także stałam się ich głosem wśród ludzi, z którymi pracuję. Było mi dane słuchać ich, zrozumieć i przyjmować tajemniczą mądrość, którą Bóg zechciał przez nich dać (EG 198). Papież Franciszek opisał to, co się dokonało i wciąż dokonuje w moim życiu. Sama doświadczyłam niesamowitej łaski, jaką Bóg daje przez ubogich – i pragnę, aby „opcja na rzecz ubogich” realizowała się w Kościele.
Jestem także szczęśliwą mamą dwójki dorosłych dzieci (Joasi i Maćka) i babcią trojga wnucząt – Jakubka, Tymoteusza i Sary. Wychowanie dzieci było najważniejszą misją w moim życiu - to one nauczyły mnie pokory, wytrwałości, wierności podjętym zobowiązaniom, dzięki nim odkrywam życiową mądrość.

Psycholog, licencjonowany trener PTP, konsultant Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Aktualnie zajmuje się prowadzeniem szkoleń, superwizji i konsultacji dla nauczycieli, wychowawców a także innych grup zawodowych. Wspiera merytorycznie organizacje i placówki służące dzieciom i rodzinom.

ZARZĄD FUNDACJI

Aneta Puszko OV

Aneta Puszko OV

Od wielu lat bardzo ważnym dla mnie Słowem jest fragment „Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas.”, którym Pan poruszył moje serce, wciąż kruszy to, co jeszcze próbuję naprawiać swoimi siłami, i daje doświadczyć potęgi Swojej łaski i miłosierdzia. Ufam, że także te doświadczenia zrodziły w moim sercu pragnienie, by powstało dzieło, które w 100% będzie w Jego rękach, gdzie każdego dnia będę pamiętała o swojej kruchości i skłonności do grzechu, szanowała popękania i zranienia w duszach innych oraz przyzywała nad nami potęgi Jego łaski, by On Sam odbudowywał nas oraz napełniał Swoją miłością i błogosławieństwem. Te pragnienia odkryłam także w papieskiej Adhortacji Evangelii Gaudium, a szczególnie w słowach: „Wierzymy Ewangelii mówiącej, że królestwo Boże jest już obecne w świecie, rozrasta się tu i tam na różne sposoby (...) Ponieważ nie zawsze dostrzegamy te zarodki, brakuje nam wewnętrznej pewności, czyli przekonania, że Bóg może działać w jakichkolwiek okolicznościach, nawet pośród widocznych niepowodzeń, gdyż «przechowujemy ten skarb w naczyniach glinianych» (2 Kor 4, 7).

Dar konsekracji przyjęła 8.12.2009r. w archidiecezji gdańskiej.
Pracowała m.in. w kilku stowarzyszeniach służąc potrzebującym.
Od 1996 roku wzrasta i posługuje w Gdańskiej Szkole Nowej Ewangelizacji (wcześniej Katolickim Stowarzyszeniu Jezus Żyje) i wspólnotach modlitewno-ewangelizacyjnych Nowe Tchnienie, a obecnie Betlejem. Jest także na drodze Ćwiczeń Ignacjańskich, formacji osób konsekrowanych i duchowości "pustych rąk".
Monika Sosnowska OV

Monika Sosnowska OV

Słowa Papieża Franciszka, które poruszyły mnie w Evangelii Gaudium, to słowa dotyczące ubogich: „nie chodzi o misję zarezerwowaną tylko dla niektórych: «Kościół, kierując się Ewangelią miłosierdzia i z uwagi na miłość do człowieka, wsłuchuje się w wołanie o sprawiedliwość (…) W tym kontekście można zrozumieć polecenie Jezusa, skierowane do uczniów: «Wy dajcie im jeść!» (Mk 6, 37), a to zakłada zarówno współpracę w rozwiązywaniu strukturalnych przyczyn ubóstwa, jak i bardziej proste codzienne gesty solidarności wobec bardzo konkretnych form nędzy, z jaką się spotykamy, solidarność która oznacza o wiele więcej niż jakiś sporadyczny gest hojności.” (EG 188) Ze skrajnym ubóstwem miałam okazję zapoznać się podczas kilku miesięcy wolontariatu w Rwandzie w Afryce, ale i w moim kraju spotykam na co dzień potrzebujących – to porusza moje serce i rodzi pragnienie bycia z nimi i dla nich.

Dar konsekracji przyjęła 8.12.2011r. w archidiecezji gdańskiej.
Pracuje jako nauczyciel geografii i języka francuskiego.
Od wielu lat jest członkiem Gdańskiej Szkoły Nowej Ewangelizacji i wspólnoty modlitewno-ewangelizacyjnej Betlejem. Jest także na drodze Ćwiczeń Ignacjańskich, formacji osób konsekrowanych i duchowości "pustych rąk".

PRZYJACIELE I WSPÓŁPRACOWNICY FUNDACJI

Aleksandra Nowel

Aleksandra Nowel

Nauczanie Papieża Franciszka zawarte w Ewangelii Gaudium jest dla mnie przede wszystkim powrotem do pierwotnej Miłości - przypomnieniem na nowo słów samego Chrystusa. Papież przypomina, jak brzmi prawdziwa Dobra Nowina, że jest ona głoszona wszystkim bez wyjątku, że rzeczywistości Bożego Królestwa doświadczamy za darmo, że włączanie, dialog i zapał misyjny to narzędzia, które mogą przezwyciężyć wykluczenie, podziały i zamknięcie na innych tak bardzo rozpowszechnione we współczesnym świecie. Jednocześnie Papież zwraca się bezpośrednio do serca każdego człowieka, przypominając, że każdy z nas jest powołany do głoszenia ewangelii "całemu stworzeniu" i że posiada całe potrzebne ku temu wyposażenie, wystarczy nasza zgoda i podjęcie działania. Podkreśla ważną dla mnie osobiście rolę wspólnoty, ale również wagę zaangażowania indywidualnego. Słowa Evangelii Gaudium opisują według mnie, jak powinno wyglądać życie chrześcijanina "tu i teraz" i dają konkretne wskazówki do zrealizowania zarówno na drodze rozwoju duchowości, jak i wypływającego z niej działania w "realnym" świecie, którego owocem są: wybaczenie, porozumienie, szacunek dla innych. W ten sposób życie duchowe i "realna" rzeczywistość stają się jednym i jesteśmy gotowi, by na nowo rozradować się Dobrą Nowiną i zarażać tą radością innych.

Wicelider wspólnoty SNE Betlejem w Gdańsku.
Wykładowca matematyki na Uniwersytecie Gdańskim.

Inni Przyjaciele i Współpracownicy

Mamy wielu Przyjaciół, z którymi od ponad 20 lat współpracujemy w służbie Kościołowi i drugiemu człowiekowi.

Są wśród nich księża, siostry zakonne, świeckie osoby konsekrowane i osoby świeckie posługujące na rekolekcjach, prowadzące warsztaty psychologiczne, towarzysze duchowi, służący w codzienności osobom chorym, niepełnosprawnym, wykluczonym społecznie.
Do posługi przy konkretnych dziełach zapraszamy osoby mające codzienną styczność z potrzebami danej grupy, wspólnoty, aby ich świadectwo i doświadczenie mogło jak najbardziej adekwatnie Wam służyć.

Dodatkowo wiele osób i zgromadzeń zakonnych stale otacza nasze działania swoją modlitwą!